=VanDeZijkant==

“een goede voorzet en jouw kans om te scoren”

Vierluik III. – Vandaag- (logistiek)

Het leuke voor mij is, dat -bij het schrijven van een blog- het mijn gedachten beter organiseert.

Toen ik deel I en II terug las -al was het alleen maar voor de “tikfouten”- dacht ik; “je wordt ouder dan je denkt”, man.

Gisteren is eergisteren en vandaag is al 5 jaar oud. De tijd gaat echt veel te snel (reminiscentie).

Dus gewoon de titel aanpassen en Vandaag Vandaag centraal zetten. Neem het me niet kwalijk maar vandaag gaat bij mij toch altijd nog een paar jaren terug.

Ik denk te snel, praat te snel en wil dus veel te snel, dus loop ik een paar jaar vooruit (hi Jacco). Dit wetende het derde r(h)elaas. Wordt het dan toch misschien wel een vijfluik ,met ook nog overmorgen?

Vandaag

(2004- 2008)

Dan beginnen de veranderingen.Van vier directeuren achter het planbord terug naar 1 coördinerende achter de pc,raden wie….?

Toen ontstonden er functies als cluster- managers, opleidings – managers, planners en roostermakers. Uiteraard hebben die op hun eigen wijze weer veel goeds toegevoegd maar…… het doel,de achtergrond, het logistieke verhaal, de visie,de verwachtingen, de verantwoordelijkheden op het gebied van plannen en roosteren, raken uit het(cgo) zicht.

Nu 10 jaar later kom ik er achter -door me weer in te leven in de budgettering, de formatie, de planning- en rooster aanpak- dat het “oude” hybride denken bijna volledig verdwenen is. De kennis is veranderd, het gebruik van de automaat is verdwenen, de vraag van een student is vertaald in een weer vaker “klassikaal lessen” roosteren met het lessentabel, “vak denken” als basis oplossing.

Het individueel persoonlijk clusteren -als kennisdeel en toepassing- is bijna volledig verdwenen. De combinatie “vraag en aanbodkant” leidt weer tot een gezamenlijke “spagaathouding”.

Sinds de intrede van het CGO onderwijs staat de intake, de pop, het pap,het leren, de begeleiding en het afstuderen/ het kwalificeren centraal en dus staat de loopbaan van de student, met meer eigen regie en keuze, centraal.

De vraag van de student en zijn keuze en regie gaat weer de boventoon voeren en terecht. Dit betekent een “reshuffeling” op het logistieke denken. Dus moeten we “echt” veel meer gaan denken vanuit de klant, zijn wereld, zijn mogelijkheden en zijn ICT gebruik.

“Als je een reis boekt ga je (denk ik) toch ook niet meer alleen naar een reisbureau “op de markt”.

Je gaat toch “online” en onderzoekt de mogelijkheden eerst via Internet (de catalogus) en bekijkt alvast de bijzonderheden van je eindbestemming (kwalificatie dossier).

Ook kijk je naar de reismogelijkheden (routes, vervoersmiddel, tussenstations, de overnachtingen en mogelijke activiteiten(doe”s). En wie weet vraag je aan mensen “in de buurt” hun mening en vraag je wie eventueel ook nog ervaringen en belangstelling heeft (peergroup).

Uiteindelijk maak je een afweging tussen je (bestemming) doel, je wensen, je tijd en je budget. Je hebt zo vele mogelijkheden. En als je deze informatie wil omzetten naar concrete plannen en mogelijkheden maak je – via internet- contact met de aanbieders/ reisbureaus’s.

“Of, ga je eerst naar een jouw bekend reisbureau en vraag je wat ze aanbieden en koop je dan direct een volledig georganiseerde reis?”

“Ja, misschien wel”, hoor ik je denken. Maar na wat ervaringen in deze, ga je toch meer je eigen weg – letterlijk en figuurlijk, hoop ik.

Heeft een onderwijscatalogus niet dezelfde functie als deze reisgids? En wil je in de keuze geen ondersteuning van een (internet) begeleider. In het DC/CGO systeem gebruiken we hiervoor de wizard /educator en de studieloopbaanbegeleider.

Uiteindelijk heb je een reis samengesteld en wil je echt gaan reserveren en eigenlijk wil je tegelijk zien wat de “kosten en opbrengsten” dan kunnen zijn. Vaak spreek je in je eerste CGO stappen een meer compleet georganiseerde reis af (roadmap). Later zul je er meer een “trektocht” van maken met individuele keuzes.

Wil een organisatie dit hele (studie/leer/koop) proces slim gaan ondersteunen en mogelijk willen maken dan zul je een hybride (internet) antwoord moeten scheppen op de spagaat van de individuele vraag (aan de voorkant) en een optimale bedrijfsvoering / planningsaanbod aan de achterkant.

Hoe?
“Slimme” bus (ESB)technologie en widgets (kleine services) zal dit moeten gaan combineren en het mogelijk maken dat we een vraaggestuurd student vraag/ plansysteem kunnen gaan gebruiken.

Ik denk dat de (eer)gisteren geschetste aanpak een “proven” methodiek kan zijn, maar ik ben wel op zoek naar;

– een veel “gebruikersvriendelijke” reistoolkit (TOMTOM)
– een online reiscatalogus (met later een overstijgend ROC aanbod)
– als.. dan scenario’s, “what if”
– zelf in te voeren tijdwensen, tussenstops (map24, routenet)
– verschillende reismogelijkheden/ alternatieven,(vergelijkingssites, koopwijzer)
– met theorie, praktijk, simulatie etc mogelijkheden en alternatieven.
– een “de meeste gebruikers van deze reis” tool,zij hebben ook de volgende doe’s gekozen (de Amazon aanpak)
– direct bij inlezen van keuzes een overzicht van de gebruikte boeken, digitale leerstof(wat neem ik mee?)
– een kosten- en tijds-indicatie en betalingsmogelijkheden.
– deelkeuzes (kleine trajecten, “kan ik me als vhbo’er ook al voor een cursus inschrijven?”

en zo kan ik nog wel even doorgaan. “Waarom geef ik je zoveel wensen aan”?

Omdat het -denk ik- dan pas duidelijk wordt dat alleen menselijk “plannen” nooit zal kunnen volstaan. Alleen de combinatie van “slimme” tooling in relatie met kennis en logistiek, dat uiteindelijk in een menselijk handelen/keuze zal eindigen. (gebruikers en bedrijfsvoering parallel).

Daarnaast moet het zo gebruiksvriendelijk zijn / worden dat zelfs mijn “oudste” zus dat ook begrijpt en kan uitvoeren en….. we willen nog veel betere mogelijkheden dan de oude “ict” mogelijkheden van gisteren en vandaag.

Het moet veel meer “user friendly” en “databasedriven” (toch lekker nog wat ict) en onderling veel beter afgestemd (gesynchroniseerd en geautomatiseerd). Ik denk vooral voor de docenten want die hebben tijd tekort.

Door middel van open databasestructuren kunnen we dan extra “minen” en zien welke producten het echt goed doen en vaak -wat interessant is- in welke samenstelling.
De reisgroepen, die gebruikt maken van een reis kunnen dan ook echt gemonitoord worden op het gebruik en vooral hun tevredenheid.

Die aanpak moet uiteraard via de browser (wolk) oplossingen mogelijk zijn, dat lijkt me evident. Dat de studenten en docenten hier rechtstreeks toegang toe hebben lijkt me ook logisch (vooraf en tijdens het planproces en niet achteraf en reactief !!!).

De toolkit (reisbagage) moet door hen slim en makkelijk te gebruiken zijn en toegepast kunnen worden. De teams /planner/ roosteraar/ student zelf monitoren dit geheel en stellen bij, de bedrijfsvoering volgt……!. Zij zorgen ervoor dat het ook voor het ROC rendabel is. Al dan niet met “nieuwe aanbiedingen”.

Dus ondersteuning van een “nieuwe” ICT planningstoolkit met de mogelijkheden van morgen en overmorgen (widgets, sms, online, web 2.0).

Noem dit proces “Kiezen —-Roosteren – Plannen – Bijstellen- Weer Kiezen….” maar 3.0.

Nee, ik heb niet per ongeluk de volgorde van de basisprocessen omgedraaid. Het is dus niet meer alleen plannen en roosteren!. Aan het optimaliseren zit geen eindtijd en geen volgorde meer. Het wordt en blijft consequent “monitoren en draaien” en dit zal eens “robotiseren”

Ter voorspelling.

Samenvatting
Het planningproces ging (in de historische tijd gezien) van (adjunct directeuren) (planbord),managers, naar planners en roosteraar (untis), dan naar de docenten en de teams zelf (masterplan schoolmaster) en uiteindelijk ,denk ik, naar in eerste instantie de student en eindgebruiker (Cordys, Educator) zelf.

Het roosteren en plannen gebeurt dan echt eerst door de “gebruikers” zelf.

(Rooster zelf service).

Eerst de gebruikers aan zet dan het docenten/opleidingsteam en pas ver daarna de bedrijfsvoerings/ondersteuningskant.

Hier zal een paradigma-wisseling plaats gaan vinden. De planners en roosteraars worden volledig “communicators” en ondersteuners van de eindgebuikers en het werken achter en met de pc/planningssoftware kost hun een stuk minder van hun tijd.
De dienstverlening gaat naar de klant en hun keuzes zullen centraal staan. Ter vergelijk in 2005-2006 hebben wij die voorspelling ook gedaan t.o.v. de inrichting en werkwijze van onze eigen ict afdeling en ik herinner me nog heel goed de discussies met de systeembeheerders etc in een “gesloten” vergadering.

“We gaan het echt anders doen. We willen iedereen scholen en certificeren en we gaan de pc en software gewoon virtueel centraal draaien en de dienst inkopen”.

“Het gaat om ondersteuning aan de gebruikerskant, daar ligt onze kracht. We werken niet met pc’s maar met mensen”. “We gaan het beter doen en met minder personeel, maar wel beter opgeleid en slimmer ondersteund. We gaan vooral communiceren en monitoren. Onze ICT dienstverlening wordt echt anders en leuker”.

Nu drie jaar later vindt iedereen in het DC dat (bijna) normaal (het ANY project). Let op dit gaat ook hier gebeuren!!

Een nieuw paradigma

Studenten en docenten gaan zelf plannen en roosteren en organiseren zelf hun “reis” vooruit en zien dan direct het gevraagde resultaat. Dan wordt de onderwijs-catalogus direct ook voor hun een soort “reisgids” waarop hij/zij zich kan “inchecken”. Als nu meerdere roc’s (in de buurt) dit ook zo “mogelijk” maken, krijgen we misschien wel een overstijgende “reizen” aanbod, of is dat nog teveel een “keten” denken en kunnen we dan zelfs gezamenlijk inkopen en organiseren?

Een (financieel) en (onderwijskundig) samenhangend (regionaal) vraaggestuurd” aanbod.

-Morgen- zal ik je meenemen naar mogelijke nieuwe ontwikkelingen op dit terrein. Maar daarvoor wil ik nog meer in de keuken kijken van degene waarvan ik denkt dat zij de oplossing zien/ hebben en (willen) bouwen.

Mijn mening is dat het onderwijs zelf zijn logistiek en wensen en eisen op dit terrein aangeeft en de bouwers zelf de oplossingen/ producten creëren en verkopen. De klant maakt wel zelf duidelijk of het interessant is. Ik wil oplossingen alleen kunnen toepassen, kopen/huren en gebruiken en uiteraard eerst onderzoeken (niet alleen in theorie/ ppt’s maar vooral in de praktijk).

Dan zal ik wel een keus moeten maken -merk ik- met wie en waar ik mijn tijd doorbreng. Want langzamerhand begin ik last te krijgen van mijn openheid en denken. Iets “anders” neerzetten vraagt kennelijk om vertrouwelijkheid of is dat gewoon “commercieel” denken.

“Of durf je me (geachte softwarebouwers) uit te nodigen en inzage te geven in je “nieuwe” ontwikkelingen op dit terrein (mijn integriteit staat boven elke verdenking, dat weet je)”.

Alleen dan krijg ik -denk ik- de echte informatie,die ik nodig hebt, en als ik overtuigd bent van je “doorbraak” zal ik dat echt van de daken schreeuwen, want het moet echt anders dan de wijze waarop we het nu doen en organiseren.

Nogmaals; de gebruiker en reiskeuze (zijn workflow) moet echt centraal komen staan, alleen dan kun je voor 10.000 klanten(studenten en docenten) tevredenheid organiseren.
Gebruikers willen zelf hun keuze kunnen maken en zijn -zoals zo vaak is gebleken- zelf wel tevreden met hun eigen logistiek.

Maar daarover -Morgen- meer.

extra nieuwe Roosterprogramma’s;

Masterplan
Zermelo
educator

Roc initiatief op dit terrein;

Parell

Advertenties

30/11/2008 - Posted by | catalogus, cgo, logistiek, reisbureau, rr, vandaag, vierluik

1 reactie »

  1. Verdorie Hans, wat een mooi betoog. Je loopt inderdaad vooruit. En nou nog de verbinding vinden met de bestuurders van onze roc’s.

    Reactie door Albert Heininga | 13/12/2008 | Beantwoorden


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: