=VanDeZijkant==

“een goede voorzet en jouw kans om te scoren”

“Voor wie innoveer je?”

Een situatieschets.

Een bedrijf ontwikkelt een oplossing voor een probleem. En een aantal klanten kopen die oplossing. Dan zie je vaak dat een een deel van dat innovatiebedrijf contact heeft met een deel van de klant.

Beiden maken elkaar deelgenoot van hun vragen en mogelijkheden en de innovatievraag (functionaliteit) zet zich door. (voor een uitgebreid verslag van mijn laatste meeting op dit terrein, klik door op blogisch)
Men gaat elkaar “binden”, door opleidingen, vernieuwingen, gebruikersverenigingen, migraties, versies, landelijke bijeenkomsten en ….consultants.

Uiteraard is dat van grote toegevoegde waarde, denk aan Triple A. Vooral op het theoretische vlak en inzicht heeft dit veel meerwaarde. Het kent echter een overwaardering voor de beschrijving van processen (tweede dimensie). Maar de eerste dimensie, – personen, gebruikers, “de menselijke maat”-, is voor mij doorslaggevend.

Overzicht:

eerste dimensie; personen
tweede dimensie; processen
derde dimensie: platvorm

De vraag is dus of dit oplossing-scenario voldoet?

Na een periode hebben nog slechts experts & specialisten contact met elkaar en de innovatie (wens) schrijdt verder voort (en de kosten dus ook!). Het wordt steeds ingewikkelder.

Om toch in te kunnen spelen op de (expert)klant (en de winstmarge) ontstaan er zo “doorlopende” en vooral extra en ondersteunende innovaties (mashups). (meer van hetzelfde!)

“Het Belgische huis (bloemkolen) vindt zijn vorm”

Het kan ook anders. Richt je als bedrijf op de “niet tevreden, kleine klanten”, die wat eenvoudiger, simpeler oplossingen willen (beter met minder!). Je begrijpt dat meestal niet het oorspronkelijke innovatie bedrijf dat zal zijn, nee die heeft het te druk met de al bestaande aanpak en “zijn” inmiddels”embedded” klanten. (De tv is echt niet ontwikkeld door een radiobedrijf!)

Daarnaast is het nieuwe innovatiebedrijf vaak kleinschalig (kleinere winstmarge) en richt zich op een “nische” in de al bestaande markt. Het enige wat zo’n bedrijf vooral kan doen is zich vooral richten op de vraag van de “echte” klant – lees gebruiker-. Bij ons zijn dat vooral de studenten en docenten.

Sterker nog hoe groter de afstand is tot de “echte” klant hoe minder een (voor)bedachte “dure” oplossing zal werken en geaccepteerd wordt.

Scenario
Ontwikkel een simpeler vorm van de “grote” oplossingen” (afgeleid), ga vooral niet “zitten” boven de vraag van de “echte” klant en ontwikkel organisch mee en door.Nog sterker laat de klant zich zelf ontwikkelen en leren (eigen logistiek)(zie de het mierennest verhaal van Jef)..

Resultaat; een goedkopere, simpeler en dus eenvoudiger oplossing die zelf gebruikt en geïmplementeerd kan worden en vooral geaccepteerd is. Voeg daar een eenvoudige workflow aan toe (=logistiek) en laat mensen hun eigen succes ervaren en uitleggen.

De dino’s zijn niet voor niks uitgestorven.

Kom op bedrijven! en Roc’s, ­čÖé

bron:Christensen disruptive

16/02/2009 Posted by | bekostiging, innovatie, onderwijscalculator, parel | 1 reactie